كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كُلِّهَا فَأَخَذۡنَٰهُمۡ أَخۡذَ عَزِيزٖ مُّقۡتَدِرٍ
آنان همهٔ نشانههای ما را تکذیب کردند؛ پس ما نیز آنان را همچون مؤاخذه و عذابِ قدرتمندی شکستناپذیر و توانا، فروگرفتیم.
تفسیر آیهٔ ۴۲ سورهٔ قمر، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۸۲ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/54/42/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۴۱ و ۴۲ با هم
خدای متعال میفرماید: « وَ لَقَدْ جٰاءَ آلَ فِرْعَوْنَ النُّذُرُ كَذَّبُوا بِآيٰاتِنٰا كُلِّهٰا فَأَخَذْنٰاهُمْ أَخْذَ عَزِيزٍ مُقْتَدِرٍ » (و بهراستی برای خاندان فرعون نیز هشدارها آمد؛ آنان همهٔ نشانههای ما را تکذیب کردند، پس ما نیز آنان را همچون مؤاخذهٔ پیروزمندی مقتدر فروگرفتیم). مراد از «نُذُر»، بیم دادن و انذار است؛ و عبارت « كَذَّبُوا بِآيٰاتِنٰا » بدون حرف عطف آمده است، زیرا پاسخِ پرسشی مقدّر است؛ گویی وقتی فرموده شد: « وَ لَقَدْ جٰاءَ آلَ فِرْعَوْنَ النُّذُرُ »، پرسیدند: «پس چه کردند؟» و در پاسخ گفته شد: « كَذَّبُوا بِآيٰاتِنٰا »، و جملهٔ « فَأَخَذْنٰاهُمْ أَخْذَ عَزِيزٍ مُقْتَدِرٍ » بر آن مترتّب شده است.