تفسیر آیهٔ ۳۸ سورهٔ قمر

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ لَقَدْ صَبَّحَهُمْ بُكْرَهً عَذٰابٌ مُسْتَقِرٌّ » (و بی‌گمان بامدادان، عذابی پایدار بر سرشان فرود آمد). در مجمع‌البیان دربارهٔ این آیه آمده است:

واژهٔ « بُكْرَهً » ظرف زمان است؛ هرگاه معرفه باشد — به این صورت که صبحگاهِ همین روزت را قصد کنی — می‌گویی: «أتيته بكرة و غدوة» و آن دو را غیرمنصرف می‌خوانی (تنوین نمی‌دهی). بنابراین «بُکرة» در اینجا — که تنوین گرفته — نکره است؛ و مراد از پایداری عذاب، فرود آمدن قطعی آن بر آنان و جدا نشدنش از ایشان است.