تَنزِعُ ٱلنَّاسَ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٖ مُّنقَعِرٖ
که مردم را از جا برمی‌کَند، گویی تنه‌های نخلِ از ریشه کنده شده‌اند.
تفسیر آیهٔ ۲۰ سورهٔ قمر، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۷۰ تا ۷۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/54/20/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « تَنْزِعُ النّٰاسَ كَأَنَّهُمْ أَعْجٰازُ نَخْلٍ مُنْقَعِرٍ » (مردم را چنان از جا برمی‌کَند که گویی تنه‌های نخلِ ریشه‌کن‌شده‌اند). فاعل فعل « تَنْزِعُ » ضمیری است که به باد بازمی‌گردد؛ یعنی باد مردم را از روی زمین برمی‌کند. «أعجاز النخل» بخش‌های پایینی تنه‌های درخت خرماست، و «منقعر» یعنی از ریشه کنده شده. معنای آیه روشن است و در آن به درشتی و تناوریِ پیکر این قوم نیز اشاره شده است.