تفسیر آیهٔ ۳۲ سورهٔ طور

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « أَمْ تَأْمُرُهُمْ أَحْلاٰمُهُمْ بِهٰذٰا » (آیا عقل‌هایشان آنان را به این کار وا‌می‌دارد؟). «أحلام» جمع «حِلم» به معنای عقل است، و «أَم» منقطعه (به معنای «بلکه») است و سخن در تقدیرِ پرسش است؛ و اشاره با «بهذا» (به این کار)، به سخنانی است که به پیامبر (ص) می‌گویند و مرگی است که برایش انتظار می‌کشند.

معنا این است: بلکه آیا عقل‌هایشان به آنان فرمان می‌دهد این سخنانی را که می‌گویند بر زبان آورند و برای پیامبر در انتظار مرگ بمانند؟ کدام عقل حقیقت را با چنین باطل‌هایی پس می‌زند؟

خدای متعال می‌فرماید: « أَمْ هُمْ قَوْمٌ طٰاغُونَ » (بلکه آنان گروهی سرکش‌اند)؛ یعنی عقل‌هایشان آنان را به این کار وادار نکرده است، بلکه آنان سرکشانی هستند که سرکشی‌شان آنان را به این رفتار کشانده است.