۞ وَيَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ غِلۡمَانٞ لَّهُمۡ كَأَنَّهُمۡ لُؤۡلُؤٞ مَّكۡنُونٞ
و نوجوانانی [خدمتگزار] ویژهشان بر گرد آنان میگردند، گویی مرواریدی نهفته در صدفاند.
تفسیر آیهٔ ۲۴ سورهٔ طور، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۱۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/52/24/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمٰانٌ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَكْنُونٌ » (و نوجوانانی ویژهٔ خودشان بر گرد آنان میگردند، گویی مرواریدی نهفته در صدفاند). مراد از طواف، آمدوشدِ آنان برای خدمترسانی است. برخی مفسران گفتهاند: این تعبیر با نکره آوردنِ « غِلْمٰانٌ لَهُمْ » (نوجوانانی از آنِ ایشان) آمده و نفرموده است «غِلمانُهم» (نوجوانانشان)، تا این گمان پیش نیاید که مراد همان خدمتکارانی هستند که در دنیا به آنان خدمت میکردند؛ بلکه اینان نیز همچون حوریان از آفریدگان بهشتاند و در زیبایی، نمکین بودن و پاکی و درخشش، گویی مرواریدی پنهانداشته در صدفاند.