تفسیر آیهٔ ۱۲ سورهٔ طور

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « اَلَّذِينَ هُمْ فِي خَوْضٍ يَلْعَبُونَ » (همان کسانی که در باطل فرورفته و سرگرم بازی‌اند). « خَوْضٍ » به معنای فرورفتن در سخن باطل است. راغب گفته است: «خوض در اصل واردشدن در آب و عبور از آن است، و به استعاره در کارها نیز به کار می‌رود؛ و بیشترین کاربرد آن در قرآن در مواردی است که ورود به آن‌ها نکوهیده است.» پایان سخن او. تنوینِ نکره در «خَوْضٍ» بر صفتی محذوف دلالت دارد؛ یعنی در فرورفتنی شگفت.

و از آنجا که پرداختن به سخن باطل هیچ نتیجهٔ حقیقی به بار نمی‌آورد، مگر نتیجه‌ای خیالی که توهم برای فرورونده در آن می‌آراید، قرآن آن را بازی و سرگرمی (لعب) نامید؛ زیرا بازی از میان کارها، کاری است که جز اثری خیالی ندارد.

و معنا این است: کسانی که پیوسته در فرورفتنی شگفت‌انگیز [در باطل] به سر می‌برند و با ستیزه‌جویی در آیات خدا، انکار آن‌ها و به مسخره گرفتنشان بازی می‌کنند.