وَٱلۡأَرۡضَ فَرَشۡنَٰهَا فَنِعۡمَ ٱلۡمَٰهِدُونَ
و زمین را گستردیم، و چه نیکو گسترانندهای هستیم!
تفسیر آیهٔ ۴۸ سورهٔ ذاریات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۸، صفحهٔ ۳۸۲ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/51/48/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ الْأَرْضَ فَرَشْنٰاهٰا فَنِعْمَ الْمٰاهِدُونَ » (و زمین را گستردیم، پس چه نیکو گسترانندگانی هستیم!). «فرش» به معنای گستردن و پهن کردن است و «مهد» نیز همین معنا را دارد؛ یعنی: و زمین را گستردیم و هموار کردیم تا بر روی آن قرار گیرید و سکونت گزینید، پس ما چه نیکو گسترانندگانی هستیم. و این گستردن و هموارسازی، با کُروی بودنِ زمین هیچ منافاتی ندارد.