تفسیر آیهٔ ۴۶ سورهٔ ذاریات

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ قَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ كٰانُوا قَوْماً فٰاسِقِينَ » (و پیش از آنان، قوم نوح را [هلاک کردیم]؛ زیرا قومی نافرمان بودند). این سخن بر داستان‌های پیشین عطف شده است و « قَوْمَ نُوحٍ » به دلیل فعلی محذوف منصوب است، و تقدیر کلام چنین است: «و قوم نوح را نیز پیش از عاد و ثمود هلاک کردیم؛ چراکه آنان از فرمان خدا سرپیچی می‌کردند».

پس در اینجا، امر و نهی‌ای در میان است که مردم از سوی خدای پاک و منزه به آن دو مکلّف شده‌اند؛ در حالی که او پروردگار آنان و پروردگار هر چیزی است و آنان را با زبان پیامبرانش به‌سوی دین حق فراخوانده است. از این رو، آنچه پیامبران (ع) آورده‌اند حق و از نزد خداست، و از جمله اموری که آوردند، وعده به رستاخیز و پاداش و کیفر است.