وَمَا لَنَا لَا نُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَمَا جَآءَنَا مِنَ ٱلۡحَقِّ وَنَطۡمَعُ أَن يُدۡخِلَنَا رَبُّنَا مَعَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلصَّٰلِحِينَ
و چرا به خدا و حقیقتی که برایمان آمده است ایمان نیاوریم، در حالی که امید داریم پروردگارمان ما را در زمرهٔ شایستگان درآورد؟
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۸۲ تا ۸۴ با هم
در این رفتارها و گفتارهایی که خدای متعال از آنان حکایت کرده، تصدیق و تأییدِ همان مطلبی است که پیش‌تر درباره‌شان یاد فرمود که در دوستی با مؤمنان، از همه نزدیک‌ترند؛ و اثباتِ این حقیقت است که دانشی سودمند، کرداری شایسته و فروتنی در برابر حق در میانشان وجود دارد، چرا که در میان آنان کشیشان و راهبانی حضور دارند و آنان اهل خودبزرگ‌بینی نیستند.
تفسیر آیهٔ ۸۴ سورهٔ مائده، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۶، صفحهٔ ۸۲ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/5/84/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: «وَ مٰا لَنٰا لاٰ نُؤْمِنُ بِاللّٰهِ » «إلخ»؛ (و چرا به خدا ایمان نیاوریم...). واژهٔ «يُدْخِلَنٰا» گویی دربردارندهٔ معنای «جعل» (قرار دادن) است و از همین رو با «مع» متعدی شده است؛ و معنایش این است: پروردگارمان ما را در زمرهٔ گروه شایستگان قرار دهد، به این صورت که ما را در میان آنان درآورد.