إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَٱلَّذِينَ هَادُواْ وَٱلصَّٰبِـُٔونَ وَٱلنَّصَٰرَىٰ مَنۡ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَعَمِلَ صَٰلِحٗا فَلَا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ
بی‌گمان کسانی که ایمان آورده‌اند، و یهودیان و صابئان و مسیحیان، هرکس به خدا و روز واپسین ایمان بیاورد و کاری شایسته انجام دهد، نه ترسی بر آنان خواهد بود و نه اندوهگین می‌شوند.
تفسیر آیهٔ ۶۹ سورهٔ مائده، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۶، صفحهٔ ۶۷ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/5/69/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هٰادُوا وَ الصّٰابِئُونَ وَ النَّصٰاريٰ »؛ همانا کسانی که ایمان آوردند، و کسانی که یهودی شدند، و صابئان و مسیحیان... (آیه)؛ ظاهر آیه این است که «الصَّابِئُونَ» به اعتبار محلِ اعراب، بر «الَّذِينَ آمَنُوا » عطف شده است؛ و گروهی از نحویان عطف به اعرابِ رفع بر اسمِ «إنّ» را پیش از ذکر خبر منع می‌کنند، در حالی که این آیه حجتی بر ضد آنان است.
این آیه در مقام بیان این نکته است که در مسئلهٔ سعادت، نام‌ها و عنوان‌ها هیچ اعتباری ندارند؛ مانند اینکه گروهی به «مؤمنان»، فرقه‌ای به «آنان که یهودی شدند»، دسته‌ای به «صابئان» و گروهی دیگر به «مسیحیان» نامیده شوند؛ بلکه آنچه ملاک و اعتبار دارد، تنها ایمان به خدا و روز قیامت و انجام دادن کار شایسته است. بحث دربارهٔ معنای این آیه در تفسیر سورهٔ بقره: ۶۲ در جلد نخست کتاب گذشت.