وَلَوۡ أَنَّهُمۡ صَبَرُواْ حَتَّىٰ تَخۡرُجَ إِلَيۡهِمۡ لَكَانَ خَيۡرٗا لَّهُمۡۚ وَٱللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
و اگر آنان شکیبایی میکردند تا بهسویشان بیرون آیی، قطعاً برایشان بهتر بود؛ و خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است.
تفسیر آیهٔ ۵ سورهٔ حجرات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۸، صفحهٔ ۳۱۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/49/5/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ لَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتّٰي تَخْرُجَ إِلَيْهِمْ لَكٰانَ خَيْراً لَهُمْ وَ اللّٰهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ » (و اگر شکیبایی میورزیدند تا خود به سوی آنان بیرون آیی، قطعاً برایشان بهتر بود، و خدا بسیار آمرزنده و مهربان است). یعنی اگر از صدا زدن تو خودداری میکردند و صدایت نمیزدند تا خودت به سویشان بیرون آیی، حتماً برایشان بهتر بود؛ زیرا این کار نشان از ادب نیکو و رعایت بزرگداشت و احترام به مقام رسالت داشت، و همین امر آنان را به آمرزش و رحمت خدا نزدیک میساخت، چراکه او بسیار آمرزنده و مهربان است.
بنابراین سخن خدا: « وَ اللّٰهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ » (و خدا بسیار آمرزنده و مهربان است) گویی ناظر به همان صبر و شکیبایی یادشده است؛ و البته ممکن است ناظر به این باشد که بیشترشان خرد نمیورزند، با این معنا که: آنچه از نادانی و بیادبی از آنان سر زده بخشوده است، زیرا از روی اندیشه و فهمشان نبوده، بلکه از کوتاهی و ناتوانی در خردورزی ناشی میشده، و خدا بسیار آمرزنده و مهربان است.