قُلۡ أَتُعَلِّمُونَ ٱللَّهَ بِدِينِكُمۡ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۚ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٞ
بگو: «آیا دین خود را به خدا یاد میدهید؟! در حالی که خداوند آنچه را در آسمانها و آنچه را در زمین است میداند، و خدا به همهچیز داناست.»
تفسیر آیهٔ ۱۶ سورهٔ حجرات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۸، صفحهٔ ۳۳۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/49/16/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « قُلْ أَ تُعَلِّمُونَ اللّٰهَ بِدِينِكُمْ وَ اللّٰهُ يَعْلَمُ مٰا فِي السَّمٰاوٰاتِ وَ مٰا فِي الْأَرْضِ وَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ » (بگو: آیا خدا را از دینداریِ خود آگاه میسازید، در حالی که خدا آنچه را در آسمانها و آنچه را در زمین است میداند و خدا به هر چیزی داناست؟). این کلام، سرزنشی است برای بادیهنشینان؛ از آن رو که گفتند «آمنا» (ایمان آوردیم) و لازمهٔ این سخن ادعای راستگویی در گفتارشان و پافشاری بر آن بود. و گفته شده است: هنگامی که آیهٔ پیشین نازل شد، بادیهنشینان سوگند خوردند که مؤمناند و در سخنِ «آمنا» (ایمان آوردیم) راست میگویند؛ در نتیجه آیهٔ « قُلْ أَ تُعَلِّمُونَ اللّٰهَ بِدِينِكُمْ » نازل شد، و معنای آیه روشن است.