إِنَّآ أَرۡسَلۡنَٰكَ شَٰهِدٗا وَمُبَشِّرٗا وَنَذِيرٗا
همانا ما تو را گواه، نویدبخش و بیم‌رسان فرستادیم.
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۸ تا ۱۰ با هم
این بخش، فصلِ دوم از آیه‌های این سوره است که در آن، خدای سبحان پیامبرش (ص) را با بزرگداشت و احترامی ویژه معرفی می‌کند، مبنی بر اینکه او را گواه، نویدبخش و بیم‌رسان فرستاده است؛ طاعتِ او طاعتِ خدا و بیعت با او بیعت با خداست. بخش نخست، منّت‌گذاریِ خدای متعال بر پیامبرش به سبب فتح، آمرزش، اتمام نعمت، هدایت و نصرت بود؛ و نیز بر مؤمنان به سبب فرود آوردن آرامش در دل‌هایشان و ورود به بهشت، و هشدار به مشرکان و منافقان با خشم، لعنت و آتش دوزخ.
تفسیر آیهٔ ۸ سورهٔ فتح، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۸، صفحهٔ ۲۷۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/48/8/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « إِنّٰا أَرْسَلْنٰاكَ شٰاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً »؛ مقصود از گواهیِ پیامبر (ص)، گواهیِ ایشان بر اعمال بندگان، از ایمان و کفر و کار نیک یا بد است. در کلام خدای متعال، یادکردِ گواهیِ آن حضرت (ص) تکرار شده و بحث تفصیلی دربارهٔ معنای این گواهی پیش‌تر گذشت؛ و آن، گواهیِ تحمّل (مشاهده و دریافت در دنیا) و ادا (بازگویی و شهادت دادن در آخرت) است.
«مژده‌بخش» بودنِ پیامبر (ص) به این معناست که او به اهل ایمان و پرواپیشگی، بشارتِ نزدیکی به خدا و پاداش فراوانش را می‌دهد؛ و «هشداردهنده» بودنش نیز هشدار و بیم‌دادن به کافران و روی‌گردانان از عذاب دردناک الهی است.