وَمَن لَّمۡ يُؤۡمِنۢ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ فَإِنَّآ أَعۡتَدۡنَا لِلۡكَٰفِرِينَ سَعِيرٗا
و هر کس به خدا و پیامبرش ایمان نیاورد، بی‌گمان ما برای کافران آتشی سوزان آماده ساخته‌ایم.
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۱۱ تا ۱۷ با هم
این بخش، سومین دسته از آیات این سوره است که به وضعیت بادیه‌نشینانی می‌پردازد که در سفر حدیبیه از همراهی پیامبر خدا (ص) بازنشستند و آن‌گاه که پیامبر آنان را به حرکت فراخواند، رهسپار نشدند. ادامه در متن کامل
پس خدای پاک و منزه در این آیات به پیامبر خویش (ص) خبر داده است که آنان به‌زودی با تو دیدار می‌کنند و برای توجیه بازنشستن خود، گرفتاری به مال و خانواده را بهانه می‌آورند و از تو می‌خواهند که از خدا برایشان آمرزش بخواهی؛ اما خداوند آنان را در آنچه گفتند دروغ‌گو خواند و یادآور شد که سببِ واقعیِ کناره‌گیری‌شان چیز دیگری بوده و آن همان بدگمانی‌شان است؛ و نیز خبر داد که آنان به‌زودی از تو درخواستی خواهند کرد. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۱۳ سورهٔ فتح، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۸، صفحهٔ ۲۷۷ تا ۲۸۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/48/13/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « وَ مَنْ لَمْ يُؤْمِنْ بِاللّٰهِ وَ رَسُولِهِ فَإِنّٰا أَعْتَدْنٰا لِلْكٰافِرِينَ سَعِيراً » (و هر کس به خدا و پیامبرش ایمان نیاورد، بی‌گمان ما برای کافران آتشی افروخته آماده کرده‌ایم). جمع‌کردن در این آیات میان ایمان به خدا و پیامبرش، برای دلالت بر این است که کفرورزیدن به پیامبر از راه فرمان‌نبردن از او، کفر به خداست؛ و در این آیه لحن تهدید وجود دارد.
و کلام الهی: « فَإِنّٰا أَعْتَدْنٰا لِلْكٰافِرِينَ سَعِيراً »؛ مقتضای ظاهر این بود که گفته شود: «أعتدنا لهم» (برای آنان آماده کرده‌ایم)، اما اسمِ ظاهر («الکافرین») به جای ضمیر به کار رفته است تا با وابسته کردنِ حکم به وصفِ مشتق (کفر)، به علت حکم اشاره شود؛ و معنا این است:
برای آنان به سبب کفرشان، «سعیر» آماده و مهیا ساخته‌ایم، یعنی آتشی برافروخته و شعله‌ور؛ و نکره‌آمدنِ «سعیراً» برای بزرگ‌نمایی و هول‌انگیزی است.