تفسیر آیهٔ ۷ سورهٔ محمد

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَنْصُرُوا اللّٰهَ يَنْصُرْكُمْ وَ يُثَبِّتْ أَقْدٰامَكُمْ » (ای کسانی که ایمان آورده‌اید، اگر خدا را یاری کنید، شما را یاری می‌کند و گام‌هایتان را استوار می‌دارد). این سخن، برانگیختن و تشویق آنان به جهاد است و وعده‌ای به پیروزی و نصرت، چنانچه خدای متعال را یاری دهند. پس مراد از یاری کردنِ خدا از سوی آنان این است که در راه خدا جهاد کنند؛ به این نحو که برای رضای خدا پیکار نمایند تا دین او را تقویت کنند و کلمهٔ حق را اعتلا بخشند، نه برای آنکه در زمین برتری جویند یا به غنیمتی دست یابند یا دلاوری و شجاعت خود را آشکار سازند.

مراد از یاری دادنِ خدا به آنان نیز این است که اسباب و عواملی را سازگار سازد که به پیروزی و چیره شدنِ آنان بر دشمنشان بینجامد؛ مانند انداختن رعب و وحشت در دل‌های کافران، برگرداندن گردش روزگار به نفع مؤمنان و بر ضد کافران، و آرامش بخشیدن به دل‌های مؤمنان و تقویت شجاعت آنان. بر این اساس، عطف شدن «تثبیت اقدام» (استوار داشتن گام‌ها) بر «نصر» (یاری)، از قبیل عطف خاص بر عام است؛ و جداگانه یاد کردن از استوار داشتن گام‌ها — که کنایه از شجاعت بخشیدن و قوتِ قلب دادن است — از آن روست که روشن‌ترین و بارزترین مصداق یاری به شمار می‌رود.