إِن يَسۡـَٔلۡكُمُوهَا فَيُحۡفِكُمۡ تَبۡخَلُواْ وَيُخۡرِجۡ أَضۡغَٰنَكُمۡ
اگر آن [اموال] را از شما بخواهد و با اصرار بر شما سخت بگیرد، بخل میورزید و کینههایتان را آشکار میسازد.
تفسیر آیهٔ ۳۷ سورهٔ محمد، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۸، صفحهٔ ۲۴۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/47/37/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « إِنْ يَسْئَلْكُمُوهٰا فَيُحْفِكُمْ تَبْخَلُوا وَ يُخْرِجْ أَضْغٰانَكُمْ » (اگر آن اموال را از شما بخواهد و اصرار و سختگیری کند، بخل میورزید و کینههای درونیتان را آشکار میسازد). «إحفاء» به معنای به رنج و زحمت انداختن و تحمیل مشقت است، و منظور از «بخل» -همانطور که گفته شده- خودداری از بخشش است، و «أضغان» به معنای کینههاست.
معنای آیه این است که: اگر همهٔ اموالتان را از شما بخواهد و با مطالبهٔ تمام آن به زحمتتان بیندازد، به سبب دلبستگی به مال از بخشش آن خودداری میکنید، و کینههای نهفته در دلهایتان آشکار میشود و در نتیجه گمراه میشوید.