وَكَأَيِّن مِّن قَرۡيَةٍ هِيَ أَشَدُّ قُوَّةٗ مِّن قَرۡيَتِكَ ٱلَّتِيٓ أَخۡرَجَتۡكَ أَهۡلَكۡنَٰهُمۡ فَلَا نَاصِرَ لَهُمۡ
و چه بسیار آبادیهایی که نیرومندتر از آبادیِ تو بودند؛ همان [شهری] که تو را بیرون راند؛ ما هلاکشان ساختیم و برایشان هیچ یاوری نبود.
تفسیر آیهٔ ۱۳ سورهٔ محمد، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۸، صفحهٔ ۲۳۲ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/47/13/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَهٍ هِيَ أَشَدُّ قُوَّهً مِنْ قَرْيَتِكَ الَّتِي أَخْرَجَتْكَ أَهْلَكْنٰاهُمْ فَلاٰ نٰاصِرَ لَهُمْ » (و چه بسیار آبادیهایی که از این آبادیِ تو که بیرونت کرد نیرومندتر بودند و ما هلاکشان کردیم، پس هیچ یاوری نداشتند). مراد از «قریه» (آبادی)، اهل آبادی است؛ به دلیل جملهٔ بعد که میفرماید: « أَهْلَكْنٰاهُمْ » (هلاکشان کردیم) تا آخر آیه؛ و آبادیای که پیامبر (ص) را بیرون راند، همان مکه است.
در این آیه، هم مایهٔ دلگرمی و تقویت قلب پیامبر (ص) نهفته است و هم هشداری برای اهل مکه و ناچیز شمردنِ شأن و کار آنان؛ چراکه خداوند آبادیهای بسیاری را نابود کرده که هر یک نیرومندتر از آبادیِ آنان بودهاند و هیچ یاوری نداشتند که یاریشان کند.