تفسیر آیهٔ ۵۷ سورهٔ دخان

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « فَضْلاً مِنْ رَبِّكَ ذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ »؛ واژهٔ «فضلاً» حال است از همان کرامت و نعمتی که پیش‌تر یاد شد؛ و ممکن است مفعول مطلق یا مفعول‌له (بیانگر علت) باشد. در هر حال، این پاداش تفضلی از جانب خدای متعال است، بدون آنکه بندگان سزاواری و استحقاقی داشته باشند که پاداش دادن را بر خدای متعال واجب و لازم کند؛ زیرا او مالکی است که تحت مالکیت هیچ‌کس نیست و هیچ چیز بر او فرمان نمی‌راند. این پاداش تنها بر پایهٔ وعده‌ای است که خود به بندگانش داده و سپس خبر داده است که هرگز خلف وعده نمی‌کند. تفصیل این سخن در مباحث گذشته بیان شد.

و عبارتِ « ذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ »؛ «فوز» به معنای دست یافتن به مقصود است، و بزرگ بودنش از آن روست که واپسین چیزی است که انسان با آن به سعادت می‌رسد.