أَمۡرٗا مِّنۡ عِندِنَآۚ إِنَّا كُنَّا مُرۡسِلِينَ
فرمانی از سوی ما؛ چراکه ما همواره فرستنده [پیامبران] بودهایم؛
تفسیر آیهٔ ۵ سورهٔ دخان، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۸، صفحهٔ ۱۳۲ تا ۱۳۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/44/5/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « أَمْراً مِنْ عِنْدِنٰا إِنّٰا كُنّٰا مُرْسِلِينَ »؛ (امری از نزد ما، که ما همواره فرستنده بودهایم). مقصود از «أمر»، شأن و کار است و حال است از «أمر» در آیهٔ پیشین؛ معنا چنین است: در آن شب، هر کاری تفکیک میشود، در حالی که امری از جانب ما و سرچشمهگرفته از نزد ماست. و ممکن است مراد از «أمر»، نقطهٔ مقابل نهی (فرمان) باشد و معنا چنین شود: در آن شب هر امری به فرمانی از سوی ما تفکیک میشود؛ و این واژه در هر حال، به فرمودهٔ « يُفْرَقُ » (تفکیک میشود) وابسته (متعلق) است.
و ممکن است [واژهٔ «أمراً»] به فرمودهٔ « أَنْزَلْنٰاهُ » (آن را فرود آوردیم) وابسته باشد؛ یعنی در حالی که کتاب، فرمانی از جانب ما یا به فرمانی از نزد ماست. فرمودهٔ خداوند: « إِنّٰا كُنّٰا مُرْسِلِينَ » (ما همواره فرستنده بودهایم) نیز خالی از تأییدِ این احتمال نیست و علّتِ آن به شمار میآید؛ معنا چنین میشود: ما آن را به صورت فرمانی از نزد خود فرو فرستادیم، زیرا سنّت همیشگی ما فرستادن پیامبران و رسولان است.