تفسیر آیهٔ ۲۰ سورهٔ دخان

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَ رَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ »؛ یعنی از اینکه مرا سنگسار کنید، به پروردگار خودم و پروردگار شما پناه برده‌ام، ازاین‌رو هرگز نخواهید توانست چنین کنید. و ظاهر آن است که این سخن اشاره به امان و ایمنی‌بخشی‌ای دارد که پروردگارش پیش از آمدن به سوی فرعونیان به او ارزانی داشته بود؛ چنان‌که خدای متعال می‌فرماید: «قٰالاٰ رَبَّنٰا إِنَّنٰا نَخٰافُ أَنْ يَفْرُطَ عَلَيْنٰا أَوْ أَنْ يَطْغيٰ قٰالَ لاٰ تَخٰافٰا إِنَّنِي مَعَكُمٰا أَسْمَعُ وَ أَريٰ» (طه: ۴۶: «آن دو گفتند: پروردگارا، ما می‌ترسیم که او بر ما تندروی کند یا سرکشی نماید؛ فرمود: مترسید، بی‌گمان من همراه شمایم، می‌شنوم و می‌بینم»).

با آنچه گذشت، نادرستیِ این سخن روشن می‌شود که گفته‌اند: این پناه‌بردنِ موسی پیش از آن بود که خداوند با فرمودهٔ خود: « فَلاٰ يَصِلُونَ إِلَيْكُمٰا » (هرگز به شما دست نخواهند یافت)، به او خبر دهد که فرعونیان از سنگسار کردنش ناتوان‌اند.