إِنَّمَا ٱلسَّبِيلُ عَلَى ٱلَّذِينَ يَظۡلِمُونَ ٱلنَّاسَ وَيَبۡغُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّۚ أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ
راه [مواخذه و کیفر] فقط بر کسانی باز است که به مردم ستم روا می‌دارند و در زمین به ناحق سرکشی می‌کنند؛ برای آنان عذابی دردناک خواهد بود.
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۴۱ تا ۴۳ با هم
خدای متعال می‌فرماید: « وَ لَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولٰئِكَ مٰا عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ -إلي قوله- لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ » (و هر کس پس از ستم‌دیدنش یاری جوید و دادخواهی کند، بر آنان هیچ راهی برای مؤاخذه نیست... تا آنجا که می‌فرماید: قطعاً این از کارهای سترگ و نیازمند عزم و اراده است)؛ ضمیر در « ظُلْمِهِ » (ستم‌دیدگی‌اش) به مظلوم برمی‌گردد و اضافه شدن در اینجا، از نوع اضافه شدنِ مصدر به مفعول خویش است.
تفسیر آیهٔ ۴۲ سورهٔ شوری، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۸، صفحهٔ ۶۵ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/42/42/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
و در مرتبهٔ دوم با این سخن خود بیان فرمود که: « إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَي الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النّٰاسَ وَ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ » (تنها راهِ مؤاخذه بر کسانی است که به مردم ستم می‌کنند و در زمین به ناحق سرکشی می‌نمایند)، که همهٔ راه مؤاخذه و بازخواست علیه ستمکاران است تا برای ستمدیدگان از آنان انتقام گرفته شود، و در ادامه این مطلب را با این کلام تأکید کرد که:
« أُولٰئِكَ لَهُمْ عَذٰابٌ أَلِيمٌ » (آنانند که برایشان عذابی دردناک خواهد بود).