فَأَذَاقَهُمُ ٱللَّهُ ٱلۡخِزۡيَ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَكۡبَرُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ
پس خدا در زندگی دنیا خواری را به آنان چشاند، و اگر میدانستند، مسلماً عذاب آخرت بزرگتر است.
تفسیر آیهٔ ۲۶ سورهٔ زمر، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۲۵۸ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/39/26/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « فَأَذٰاقَهُمُ اللّٰهُ الْخِزْيَ فِي الْحَيٰاهِ الدُّنْيٰا وَ لَعَذٰابُ الْآخِرَهِ أَكْبَرُ لَوْ كٰانُوا يَعْلَمُونَ » (پس خدا در زندگی دنیا خواری را به آنان چشاند، و اگر میدانستند، قطعاً عذاب آخرت بزرگتر است). «خِزی» همان ذلت و خواری است، و خداوند آن را در قالب عذابهای گوناگونی که بر سرشان فرود آوردیم به آنان چشاند؛ مانند غرق شدن، فرورفتن در زمین (خسف)، بانگ مرگبار (صیحه)، زمینلرزهٔ شدید (رجفه)، مسخ شدن و کشته شدن.