تفسیر آیهٔ ۱۴ سورهٔ زمر

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۴ و ۱۵ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « قُلِ اللّٰهَ أَعْبُدُ مُخْلِصاً لَهُ دِينِي فَاعْبُدُوا مٰا شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ » (بگو من تنها خدا را می‌پرستم در حالی که دینم را برای او خالص گردانیده‌ام، پس شما هر چه را جز او می‌خواهید بپرستید). این سخن، تصریح به این است که پیامبر فرمانبردار پروردگار خویش و مطیع اوست، پس از آنکه در آیهٔ پیشین با کنایه از آن یاد شد؛ و ناامید ساختن مشرکان است از اینکه طمع ورزند که او از فرمان پروردگارش سرپیچی کند.

مقدم‌شدن مفعول در سخن او: « قُلِ اللّٰهَ أَعْبُدُ » افادهٔ حصر می‌کند؛ و عبارتِ « مُخْلِصاً لَهُ دِينِي » معنای حصر را تأکید می‌نماید؛ و سخنِ « فَاعْبُدُوا مٰا شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ » فرمانی تهدیدآمیز است، بدین معنا که این کار سودی به حالشان ندارد؛ چرا که پیامد ناگوار رویگردانی‌شان از پرستش خالصانهٔ خداوند دامنگیرشان خواهد شد، چنان‌که ذیل آیه، یعنی « قُلْ إِنَّ الْخٰاسِرِينَ » تا آخر بدان اشاره می‌کند.