جَهَنَّمَ يَصۡلَوۡنَهَا فَبِئۡسَ ٱلۡمِهَادُ
دوزخ، که به آتشِ آن درمیآیند و چه بد آرامگاهی است!
تفسیر آیهٔ ۵۶ سورهٔ ص، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۲۱۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/38/56/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَهٰا فَبِئْسَ الْمِهٰادُ »؛ «صَلْي» به معنای درآمدن در آتش و چشیدنِ سوزش آن، یا همراهی با آن است. و «مهاد» ـ بنا بر آنچه در مجمعالبیان آمده ـ بستر هموار و گسترده است؛ گفته میشود: «مهدت له تمهيدا» همانند «وطأت له توطئة» (بستری هموار و آماده برایش فراهم ساختم). و این آیه و آیات پس از آن، تفسیری برای فرجامِ بدِ سرکشان است.