جَنَّٰتِ عَدۡنٖ مُّفَتَّحَةٗ لَّهُمُ ٱلۡأَبۡوَٰبُ
باغهای اقامت همیشگی که درهایش به رویشان گشوده است.
تفسیر آیهٔ ۵۰ سورهٔ ص، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۲۱۸ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/38/50/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « جَنّٰاتِ عَدْنٍ مُفَتَّحَهً لَهُمُ الْأَبْوٰابُ » (بهشتهای جاودانی که درهایش به رویشان گشوده است)؛ یعنی بوستانهای ماندگاری و جاودانگی. گشوده بودن درها برای آنان کنایه از این است که از هیچ نعمتی از نعمتهای موجود در آن بازداشته نمیشوند، بلکه همه چیز برایشان آماده شده و به خاطر آنان آفریده شده است. برخی نیز گفتهاند: مراد این است که درهای بهشت پیش رویشان باز است و نیازی ندارند پشت در بمانند و بکوبند. و گفته شده است: یعنی آن درها بدون کلید باز میشوند و بدون قفل و کلون بسته میگردند.
این آیه و آیههای پس از آن، شرح و بیانی برای همان فرجام نیکوی پرهیزگاران است.