سورهٔ ۳۸ · جلد ۱۷ المیزان

تفسیر آیهٔ ۳۰ سورهٔ ص

ووهبنا لداود سليمن نعم العبد إنه أواب

سورهٔ ۳۸ · آیهٔ ۳۰

وَوَهَبۡنَا لِدَاوُۥدَ سُلَيۡمَٰنَۚ نِعۡمَ ٱلۡعَبۡدُ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٌ

و به داوود، سلیمان را بخشیدیم؛ چه نیکو بنده‌ای بود! بی‌گمان او بسیار روی‌آورنده و بازگشت‌کننده [به درگاه خدا] بود.

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ وَهَبْنٰا لِدٰاوُدَ سُلَيْمٰانَ نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوّٰابٌ » (و به داوود، سلیمان را بخشیدیم؛ چه نیکو بنده‌ای بود که بسیار بازگشت‌کننده به درگاه خدا بود)؛ یعنی ما سلیمان را به عنوان فرزند به داوود عطا کردیم، و معنای ادامهٔ آیه نیز از آنچه پیش‌تر گذشت روشن است.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۳۰ تا ۳۳ با هم

«ردوا الشمس علي حتي أصلي صلاتي في وقتها» (خورشید را به من بازگردانید تا نمازم را در وقتش بخوانم). ادامه در متن کامل

ادامهٔ تفسیر در متن کامل ←

تفسیر آیهٔ ۳۰ سورهٔ ص، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۲۰۲ تا ۲۰۶ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/38/30/

گزارش خطا در ترجمهٔ این آیه

تفسیرهای دیگر

برو به تفسیر معنوی