وَعِندَهُمۡ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ عِينٞ
و در کنارشان همسرانی با نگاههای فروهشته و فراخچشماند.
تفسیر آیهٔ ۴۸ سورهٔ صافات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۱۳۷ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/37/48/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
و سخن خدای متعال که: « وَ عِنْدَهُمْ قٰاصِرٰاتُ الطَّرْفِ عِينٌ » (و نزد آنان همسرانی چشمفروهشته و درشتچشم است)؛ توصیفی است برای حوریانی که روزیِ بهشتیان میشوند. کوتاه بودن نگاهشان («قصور طرف») کنایه از نگاه از روی ناز و کرشمه است، و گواه آن، ذکر واژهٔ «عِين» در پیِ آن است؛ «عین» جمع «عَيناء» (مؤنث «أَعیَن») است و به زنی گفته میشود که چشمانی درشت، فراخ و زیبا دارد.
برخی نیز گفتهاند: مراد از «قاصرات الطَّرف» (فروهشتگان نگاه) این است که نگاهشان را تنها به همسران خود محدود ساختهاند و به سبب عشقی که به آنان دارند، به دیگری رغبت نمیکنند؛ و مراد از «عین» این است که چشمانشان سیاهیِ بسیار پررنگ و سفیدیِ بسیار درخشان دارد.