يُطَافُ عَلَيۡهِم بِكَأۡسٖ مِّن مَّعِينِۭ
با جامی از بادهای زلال و روان بر گردشان میگردند؛
تفسیر آیهٔ ۴۵ سورهٔ صافات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۱۳۷ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/37/45/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
و سخن خدای متعال: « يُطٰافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ » (گرداگردشان جامی از شرابی روان و گوارا گردانده میشود)؛ «کأس» ظرفِ نوشیدنی است و از بسیاری اهل لغت نقل شده که ظرفِ نوشیدنی تنها هنگامی «کأس» (جام) نامیده میشود که نوشیدنی در آن باشد، و اگر خالی باشد به آن «قدح» میگویند. و «معین» در وصف شراب، نوشیدنیِ زلال و آشکاری است که از «عانَ الماء» (آب پدیدار گشت و بر روی زمین روان شد) گرفته شده است. مقصود از اینکه جام از «معین» است، شفافیت و پاکیِ شراب در آن است، و از همین رو بیدرنگ به دنبال آن فرمود: « بَيْضٰاءَ » (سپید و درخشان).