وَقَالُواْ يَٰوَيۡلَنَا هَٰذَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ
و میگویند: ای وای بر ما، این همان روز جزاست!
تفسیر آیهٔ ۲۰ سورهٔ صافات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۱۳۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/37/20/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۲۰ و ۲۱ با هم
خدای متعال میفرماید: « وَ قٰالُوا يٰا وَيْلَنٰا هٰذٰا يَوْمُ الدِّينِ هٰذٰا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ » (و گفتند: ای وای بر ما، این روز جزاست! [به آنان گفته میشود:] این همان روز جدایی است که تکذیبش میکردید). این جمله عطف است بر سخن او: « يَنْظُرُونَ » (مینگرند)؛ کلمهای که نشان میدهد آنان ابتدا مبهوت، سرگشته و در فکر فرورفتهاند، سپس متوجه میشوند که این روز، روز رستاخیز است و در آن حساب و کیفر خواهد بود. آنان به سبب کفر و تکذیبِ گذشتهشان، از این روز بیمناکاند و از همین رو گفتند: «روز جزا» و نگفتند «روز رستاخیز». بهکاربردن فعل ماضی [قالوا / گفتند] نیز به خاطر قطعی بودن وقوع آن است.