تفسیر آیهٔ ۱۲ سورهٔ صافات

تفسیر این آیه در المیزان

بحث روایی

در کتاب «الدر المنثور»، ابن‌منذر از ابن‌جُریج روایت کرده است که دربارهٔ کلامی که خدای متعال می‌فرماید: « بَلْ عَجِبْتَ » (بلکه تو تعجب کردی)، پیامبر(ص) فرمود: «عجبت بالقرآن حين أنزل و يسخر منه ضلال بني آدم» (از قرآن به هنگام نزولش در شگفت شدم، درحالی‌که گمراهانِ فرزندان آدم مسخره‌اش می‌کنند).

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۲ و ۱۳ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « بَلْ عَجِبْتَ وَ يَسْخَرُونَ وَ إِذٰا ذُكِّرُوا لاٰ يَذْكُرُونَ » (بلکه تو در شگفت شدی و آنان مسخره می‌کنند، و هرگاه پند داده شوند پند نمی‌پذیرند)؛ یعنی ای محمد، با وجود آنکه آنان را به کلمهٔ حق فرا می‌خوانی، تو از تکذیبشان در شگفت شدی، و آنان از تعجب تو یا از دعوتت به سوی حق ریشخند می‌زنند؛ و هرگاه با آیات الهی که بر توحید و دین حق دلالت دارد پند داده شوند، پند نمی‌پذیرند و به خود نمی‌آیند (هشیار نمی‌شوند).