تفسیر آیهٔ ۱۰۷ سورهٔ صافات

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ فَدَيْنٰاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ » (و او را با قربانیِ بزرگی بازخریدیم)؛ یعنی فرزندش را با قربانیِ بزرگی فدیه دادیم (بلاگردان کردیم). بر پایهٔ روایات، آن قربانی قوچی بود که جبرئیل به عنوان فدیه از سوی خدای پاک و منزه آورد؛ و مراد از عظمتِ آن ذبح، والاییِ جایگاه آن است، زیرا از جانب خدای پاک و منزه بود و همان چیزی به شمار می‌رفت که ذبیح به وسیله‌اش بازخرید شد.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۱۰۳، ۱۰۴، ۱۰۵ و ۱۰۷ با هم

سپس [ابن‌اسحاق] داستان را پی گرفت و در آن آمده است: آن‌گاه ابراهیم با کارد به‌سوی او خم شد، ولی جبرئیل کارد را بر پشتش برگرداند؛ «الكبش من قبل ثبير و اجتر الغلام من تحته-و وضع الكبش مكان الغلام،و نودي من ميسرة مسجد الخيف:يا إبراهيم قد صدقت الرؤيا»؛ قوچ را از جانب کوه ثَبیر پیش کشید و نوجوان را از زیر کارد بیرون آورد، و قوچ را به جای نوجوان گذاشت؛ و از سمت چپ مسجد خَیف ندا داده شد: «ای ابراهیم! ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۱۰۲ تا ۱۰۷ با هم

می‌گویم: روایت‌ها دربارهٔ این داستان بسیار است و از ناهمگونی و اختلاف خالی نیست. ادامه در متن کامل