تفسیر آیهٔ ۵۶ سورهٔ یس

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « هُمْ وَ أَزْوٰاجُهُمْ فِي ظِلاٰلٍ عَلَي الْأَرٰائِكِ مُتَّكِؤُنَ » (آنان و همسرانشان در سایه‌ها، بر تخت‌ها تکیه زده‌اند). «ظِلال» جمع «ظِل» (سایه) است، و گفته شده جمع «ظُلّه» (به ضم ظاء) است که به معنای پوشش و سایبانی از سقف، درخت یا جز آن در برابر آفتاب است. «اریکه» نیز به هر چیزی مانند پشتی یا جز آن گفته می‌شود که به آن تکیه می‌زنند.

و معنای آیه چنین است: آنان، یعنی اهل بهشت و همسرانشان — چه همسران باایمانشان در دنیا و چه حورالعین — در سایه‌ها یا پوشش‌هایی در برابر آفتاب و جز آن، همانند عزیزان و ارجمندان بر تخت‌ها تکیه زده‌اند.

بحث روایی

و در همان کتاب، در روایت ابوالجارود از امام باقر (علیه‌السلام) دربارهٔ کلام خدای عزوجل: « فِي ظِلاٰلٍ عَلَي الْأَرٰائِكِ مُتَّكِؤُنَ » (آنان در سایه‌سارها بر تخت‌ها تکیه زده‌اند) آمده است: ارائک، همان تخت‌هایی است که رویشان حجله (پرده و سایبان آراسته) قرار دارد.