تفسیر آیهٔ ۵۵ سورهٔ یس

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « إِنَّ أَصْحٰابَ الْجَنَّهِ الْيَوْمَ فِي شُغُلٍ فٰاكِهُونَ » (همانا اهل بهشت امروز در کاری سرگرم‌کننده، شادمان و کامران‌اند). «شُغل» به هر کار و وضعیتی گفته می‌شود که انسان را به خود مشغول می‌سازد و از دیگر امور بازمی‌دارد. «فاکِه» از «فَکاهَت» گرفته شده و به معنای گفت‌وگوی سرورآمیز یا برخورداری و لذت‌بردن است، و بنا بر آنچه گفته‌اند، از ثلاثی مجرد (فعل سه‌حرفیِ ساده) فعلی ندارد.

برخی گفته‌اند معنای « فٰاكِهُونَ »، دارندگان میوه است؛ مانند «لابِن» (دارندهٔ شیر) و «تامِر» (دارندهٔ خرما). اما این احتمال بعید است؛ زیرا میوه در ادامهٔ سیاقِ آیات آمده و دلیلی برای تکرار آن نیست.

معنای آیه این است که بهشتیان در این روز در وضعیتی هستند که آنان را از هر چیز دیگر بازمی‌دارد، و آن همان غرق‌شدن در نعمت‌های بهشت است؛ در حالی که از آن کام می‌برند.

بحث روایی

و در تفسیر قمی دربارهٔ کلام خدای متعال: « إِنَّ أَصْحٰابَ الْجَنَّهِ الْيَوْمَ فِي شُغُلٍ فٰاكِهُونَ » (همانا اهل بهشت در آن روز در سرگرمیِ [دلپذیر] و شادمانی‌اند) آمده است: فرمود با همسرانشان خوش‌وبش و شوخ‌طبعی می‌کنند و با آنان سرگرم بازی می‌شوند.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۵۵ و ۵۸ با هم

می‌گویم: در برخی روایات آمده است که خدای پاک و منزه بر آنان تجلی می‌کند و اهل بهشت تا هنگامی که آن تجلی ادامه دارد، از هر آنچه جز اوست بازمی‌مانند و به او مشغول می‌شوند؛ و مقصود از این تجلی، برداشته‌شدن هر پرده و حجابی میان آنان و پروردگارشان است، نه دیدنِ بصری و با چشم سر که جز با همراهی جهت‌ها و فاصله‌ها محقق نمی‌شود؛ زیرا چنین چیزی در حق خدای متعال محال است.