إِلَّا رَحۡمَةٗ مِّنَّا وَمَتَٰعًا إِلَىٰ حِينٖ
مگر به رحمتی از جانب ما و برای برخورداری تا زمانی معین.
تفسیر آیهٔ ۴۴ سورهٔ یس، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۹۲ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/36/44/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « إِلاّٰ رَحْمَهً مِنّٰا وَ مَتٰاعاً إِليٰ حِينٍ » (مگر به رحمتی از جانب ما و برای بهرهمندی تا زمانی معین). این استثنا، استثنای مفرّغ (استثنایی که مستثنیمنه در کلام ذکر نشده) است و تقدیر عبارت چنین است: به هیچ سببی از اسباب و هیچ تدبیری نجات نمییابند مگر به خاطر رحمتی از جانب ما که نصیبشان شود، و برای بهرهمند شدن تا زمان فرا رسیدنِ اجل معیّنی که برایشان مقدّر کردهایم.