إِنَّ ٱلَّذِينَ يَتۡلُونَ كِتَٰبَ ٱللَّهِ وَأَقَامُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَأَنفَقُواْ مِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ سِرّٗا وَعَلَانِيَةٗ يَرۡجُونَ تِجَٰرَةٗ لَّن تَبُورَ
بیتردید کسانی که کتاب خدا را تلاوت میکنند، نماز را برپا میدارند و از آنچه روزیشان کردهایم پنهان و آشکار انفاق میکنند، به تجارتی امید بستهاند که هرگز کساد و تباه نمیشود؛
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۲۹ و ۳۰ با هم
« لِيُوَفِّيَهُمْ »إلخ (تا پاداشهایشان را کامل به آنان بپردازد...)؛ یعنی: «أي فعلوا ما فعلوا ليوفيهم أجورهم» (آنان آنچه را کردند، انجام دادند تا خدا پاداشهایشان را تمام و کمال به آنان بدهد...).
تفسیر آیهٔ ۲۹ سورهٔ فاطر، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۷، صفحهٔ ۴۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/35/29/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « إِنَّ الَّذِينَ يَتْلُونَ كِتٰابَ اللّٰهِ وَ أَقٰامُوا الصَّلاٰهَ وَ أَنْفَقُوا مِمّٰا رَزَقْنٰاهُمْ سِرًّا وَ عَلاٰنِيَهً يَرْجُونَ تِجٰارَهً لَنْ تَبُورَ » (همانا کسانی که کتاب خدا را تلاوت میکنند و نماز برپا میدارند و از آنچه روزیشان دادهایم نهان و آشکار انفاق میکنند، به تجارتی امید دارند که هرگز تباه نمیشود). تلاوت کتاب، همان خواندن قرآن است که خدای پاک و منزه آن را ستوده است؛ برپاداشتن نماز، مداومت بر انجام آن و پاسداری از آن در برابر ترکشدن است؛ و انفاق از روزی به نهان و آشکار، بخشیدن مال بهصورت پنهانی بهخاطر پرهیز از ریا (خودنمایی) و از میان نرفتنِ اخلاص در انفاقهای مستحب است، و بخشیدن مال بهصورت آشکار برای آن است که این کار میان مردم رواج یابد، چنانکه در انفاق واجب چنین است.
و سخن پروردگار: « يَرْجُونَ تِجٰارَهً لَنْ تَبُورَ » یعنی [تجارتی که] هرگز با زیاندیدن نابود نمیشود. برخی مفسران گفتهاند که عبارتِ « يَرْجُونَ » خبرِ «إِنَّ» در آغاز آیه است؛ و به نظر برخی دیگر، خبرْ در تقدیر است و این سخنِ الهی به آن پیوند میخورد: