تفسیر آیهٔ ۵۳ سورهٔ سبا

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ قَدْ كَفَرُوا بِهِ مِنْ قَبْلُ وَ يَقْذِفُونَ بِالْغَيْبِ مِنْ مَكٰانٍ بَعِيدٍ » (در حالی که پیش از این به آن کفر ورزیدند و از جایی دور به نادیده‌ها تیر گمان می‌افکندند). این جمله، حال است برای ضمیر در « وَ أَنّٰي لَهُمُ التَّنٰاوُشُ ». و مراد از این سخن که: « وَ يَقْذِفُونَ بِالْغَيْبِ مِنْ مَكٰانٍ بَعِيدٍ » این است که آنان در حالی که در دنیا بودند، بدون آنکه دانشی به عالم آخرت داشته باشند و در حالی که آخرت از حواسشان پوشیده بود، با گمان‌های بی‌اساس درباره‌ی آن سخن می‌گفتند و داوری می‌کردند؛ زیرا می‌گفتند: نه رستاخیزی هست، نه بهشتی و نه دوزخی. و برخی نیز گفته‌اند: مراد از آن، نسبت‌دادنِ سحر، دروغ، افترا و شعر به پیامبر (ص) است.

نکته و عنایت در اطلاقِ تعبیر «مکان بعید» (جای دور) بر دنیا در مقایسه با آخرت، مانند اطلاق آن بر آخرت در مقایسه با دنیاست، و پیش‌تر بدان اشاره شد.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۵۲ و ۵۳ با هم

معنای این دو آیه چنین است: و مشرکان هنگامی که گرفتار شدند، گفتند: به آن حقیقت که قرآن است ایمان آوردیم! اما از مکانی دور، یعنی آخرت، چگونه دسترسی به ایمان بدان برایشان ممکن خواهد بود ــ ایمانی که سودمند افتد و مایه‌ی نجات شود؟! در حالی که پیش از این در دنیا بدان کفر ورزیدند و از جایی دور، یعنی دنیا، حقایق آخرت را با گمان‌ها و پندارهای واهی انکار می‌کردند.

تفسیر آیه‌های ۵۱ تا ۵۴ با هم

بدان آنچه در تفسیر این چهار آیه آوردیم، بر اساس برداشتی است که ظاهر سیاق به دست می‌دهد؛ در حالی که روایات فراوانی از طریق شیعه و اهل‌سنت نقل شده است که این آیات به فرو رفتن سپاه سفیانی در سرزمین بیداء (خسف بیداء) نظر دارند، و این واقعه از نشانه‌های پیوسته به ظهور امام مهدی (ع) است. ادامه در متن کامل