وَمَآ ءَاتَيۡنَٰهُم مِّن كُتُبٖ يَدۡرُسُونَهَاۖ وَمَآ أَرۡسَلۡنَآ إِلَيۡهِمۡ قَبۡلَكَ مِن نَّذِيرٖ
در حالی که نه کتاب‌هایی به آنان داده بودیم تا بخوانندش، و نه پیش از تو هشداردهنده‌ای به‌سویشان فرستاده بودیم.
تفسیر آیهٔ ۴۴ سورهٔ سبا، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۶، صفحهٔ ۳۸۷ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/34/44/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
و پافشاریِ آنان بر باطل ساختن حق با پیروی از هوای نفس و بدون هیچ دلیلی را با این کلام خود تأکید کرد:
« وَ مٰا آتَيْنٰاهُمْ مِنْ كُتُبٍ يَدْرُسُونَهٰا وَ مٰا أَرْسَلْنٰا إِلَيْهِمْ قَبْلَكَ مِنْ نَذِيرٍ » (و ما به آنان کتاب‌هایی نداده بودیم که بخوانند، و پیش از تو هیچ بیم‌دهنده‌ای به سویشان نفرستاده بودیم). این جمله، حالیه است؛ یعنی کافران—یعنی مشرکان قریش—حق صریح و روشنی را که نزدشان آمده بود، جادویی آشکار دانستند، در حالی که ما پیش‌تر کتاب‌هایی به آنان نداده بودیم که آن‌ها را بخوانند و به وسیله‌اش حق را از باطل بازشناسند، و پیش از تو نیز هیچ فرستاده‌ای به سویشان نفرستاده بودیم که بیمشان دهد و این حقایق را برایشان بیان کند تا با استناد به کتابی الهی یا سخن پیامبری هشداردهنده بگویند این حق است یا باطل.