وَٱقۡصِدۡ فِي مَشۡيِكَ وَٱغۡضُضۡ مِن صَوۡتِكَۚ إِنَّ أَنكَرَ ٱلۡأَصۡوَٰتِ لَصَوۡتُ ٱلۡحَمِيرِ
و در راه رفتنت میانهرو باش و از صدایت بکاه، چراکه ناخوشایندترینِ صداها بیگمان صدای خران است.
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
اشاره
تفسیر آیههای ۱۲ تا ۱۹ با هم
میگویم: در همهٔ این معانی و بهویژه دربارهٔ عاقِ والدین شدن (نافرمانی و آزردن پدر و مادر)، روایتهای فراوان و متواتری وارد شده است. ادامه در متن کامل
گفتاری در داستان لقمان و گوشههایی از حکمتهای او، در دو فصل
تفسیر آیههای ۱۲ تا ۱۹ با هم
و [امام صادق (ع) به حماد فرمود:] ای حماد! از جمله موعظههای لقمان به فرزندش این بود که گفت: «يا بني إنك منذ سقطت إلي الدنيا استدبرتها و استقبلت الآخره فدار أنت إليها تسير أقرب إليك من دار أنت عنها متباعد.يا بني جالس العلماء و زاحمهم بركبتيك و لا تجادلهم فيمنعوك،و خذ من الدنيا بلاغا و لا ترفضها-فتكون عيالا علي الناس،و لا تدخل فيها دخولا يضر بآخرتك،و صم صوما يقطع شهوتك-و لا تصم صياما يمنعك من الصلاه-فإن الصلاه أحب إلي الله من الصيام» (ای فرزندم! ادامه در متن کامل
«يا بني:إن الدنيا بحر عميق قد هلك فيها عالم كثير-فاجعل سفينتك فيها الإيمان و اجعل شراعها التوكل،و اجعل زادك فيها تقوي الله-فإن نجوت فبرحمه الله و إن» (ای فرزندم! ادامه در متن کامل
«يا بني:إن تأدبت صغيرا انتفعت به كبيرا-و من عني بالأدب اهتم به،و من اهتم به تكلف علمه و من تكلف علمه اشتد له طلبه-و من اشتد له طلبه أدرك منفعته فاتخذه عاده-فإنك تخلف في سلفك و ينتفع به من خلفك-و يرتجيك فيه راغب و يخشي صولتك راهب،و إياك و الكسل عنه بالطلب لغيره-فإن غلبت علي الدنيا فلا تغلبن علي الآخره و إذا فاتك طلب العلم في مظانه-فقد غلبت علي الآخره-و اجعل في أيامك و لياليك و ساعاتك نصيبا في طلب العلم-فإنك لن تجد له تضييعا أشد من تركه-و لا تمارين فيه لجوجا-و لا تجادلن فقيها و لا تعادين سلطانا،و لا تماشين ظلوما و لا تصادقنه-و لا تؤاخين فاسقا و لا تصاحبن متهما-و اخزن علمك كما تخزن ورقك» (ای فرزندم! ادامه در متن کامل
«يا بني:خف الله عز و جل خوفا-لو أتيت القيامه ببر الثقلين خفت أن يعذبك و ارج الله رجاء-لو وافيت القيامه بإثم الثقلين رجوت أن يغفر الله لك» (ای فرزندم! ادامه در متن کامل
«فقال له ابنه: يا أبت-كيف أطيق هذا و إنما لي قلب واحد؟فقال له لقمان» (فرزندش به او گفت: ای پدر! ادامه در متن کامل
«يا بني:لو استخرج قلب المؤمن يوجد فيه نوران-نور للخوف و نور للرجاء-لو وزنا لما رجح أحدهما علي الآخر بمثقال ذره-فمن يؤمن بالله يصدق ما قال الله عز و جل-و من يصدق ما قال الله يفعل ما أمر الله،و من لم يفعل ما أمر الله لم يصدق ما قال الله-فإن هذه الأخلاق يشهد بعضها لبعض» (ای فرزندم! ادامه در متن کامل
«فمن يؤمن بالله إيمانا صادقا يعمل لله خالصا ناصحا-و من يعمل لله خالصا ناصحا فقد آمن بالله صادقا-و من أطاع الله خافه،و من خافه فقد أحبه،و من أحبه فقد اتبع أمره-و من اتبع أمره استوجب جنته و مرضاته،و من لم يتبع رضوان الله فقد هان عليه سخطه-نعوذ بالله من سخط الله» (پس هر کس به خدا ایمانی راستین داشته باشد، مخلصانه و خیرخواهانه برای خدا عمل میکند؛ و هر کس برای خدا خالصانه و خیرخواهانه کار کند، بهراستی به خدا ایمان آورده است؛ و هر کس خدا را اطاعت کند، از او بیم دارد؛ و هر کس از او بیمناک باشد، او را دوست میدارد؛ و هر کس او را دوست بدارد، فرمانش را پیروی میکند؛ و هر کس از فرمان او پیروی نماید، سزاوار بهشت و خشنودیاش میگردد؛ و هر کس در پی خشنودی خدا نباشد، خشم الهی برایش سبک و بیاهمیت شده است. ادامه در متن کامل
«يا بني:لا تركن إلي الدنيا و لا تشغل قلبك بها-فما خلق الله خلقا هو أهون عليه منها-أ لا تري أنه لم يجعل نعيمها ثواب المطيعين-و لم يجعل بلاءها عقوبه للعاصين» (ای فرزندم! ادامه در متن کامل
و در کتاب «قربالإسناد» از هارون، از ابنصدقه، از امام صادق، از پدرش (ع) نقل شده است: «و في قرب الإسناد:،هارون عن ابن صدقه عن جعفر عن أبيه(ع): قيل للقمان» (به لقمان گفته شد:) ادامه در متن کامل
«ما الذي أجمعت عليه من حكمتك؟قال:لا أتكلف ما قد كفيته و لا أضيع ما وليته» (چکیده و اساس حکمتی که بر آن گرد آمدهای چیست؟ ادامه در متن کامل
و در کتاب «بحارالانوار»، از «قصصالانبیاء» با سند خویش از جابر، از امام باقر (ع) روایت شده است که فرمود: [از جمله] اندرزهایی که لقمان به پسرش داد این بود که گفت: «ای فرزندم، اگر دربارهٔ مرگ در تردیدی، خواب را از خود دور کن، در حالی که هرگز نخواهی توانست؛ و اگر دربارهٔ برانگیختهشدن در رستاخیز تردید داری، بیداری را از خود دور بدار [و مانع بیدار شدنت شو]، در حالی که هرگز نمیتوانی؛ زیرا اگر در این باره بیندیشی، درمییابی که جانت در دست دیگری است، و خواب به منزلهٔ مرگ است و بیداری پس از خواب به منزلهٔ برانگیختهشدن پس از مرگ.» و [نیز روایت شده که] گفت: لقمان به پسرش فرمود: «ای فرزندم، [با مردم] چندان نزدیک مشو که مایهٔ دوری و دلزدگیات شود، و چندان دوری مگزین که خوار و بیمقدار شوی. ادامه در متن کامل
و فرمود: «اي فرزندم، با صد تن دوستي كن و با يك تن هم دشمني مورز. اي فرزندم، [سرمايهٔ حقيقي تو] تنها بهرهٔ معنوي (خَلاق) و اخلاق و خوي (خُلق) توست؛ پس بهرهات همان دینِ توست و اخلاقت پیوند میان تو و مردم است؛ مبادا خود را نزد آنان مبغوض گردانی، و خصلتهای پسندیده را بیاموز.» ادامه در متن کامل
«ای فرزندم، بنده و خدمتگزار نیکان باش و فرزند بدان مباش. ای فرزندم، امانت را بازگردان تا دنیا و آخرتت به سلامت ماند، و امانتدار باش، زیرا خداوند خیانتکاران را دوست ندارد. ادامه در متن کامل
و در «کافی» به سند خود از یحیی بن عقبه اَزدی از امام صادق (ع) روایت شده است که فرمود: از جمله اندرزهای لقمان به پسرش این بود: «ای فرزندم، مردم پیش از تو برای فرزندانشان [مال] گرد آوردند، ولی نه آنچه جمع کردند باقی ماند و نه کسانی که برایشان جمع کرده بودند. ادامه در متن کامل
«و بدان که فردا، هنگامی که در پیشگاه خداوند عزوجل بایستی، از چهار چیز بازخواست میشوی: از جوانیات که در چه راهی آن را فرسودی، و از عمرت که در چه راهی به پایانش رساندی، و از مالت که از کجا به دست آوردی و در چه راهی خرج کردی؛ پس برای آن آماده شو و پاسخی مهیا ساز. ادامه در متن کامل
و در «بحار» از کتاب «قصص» به سند خود از حماد از امام صادق (ع) روایت شده که فرمود: لقمان گفت: ادامه در متن کامل
«ای فرزندم، از دلتنگی و بیحوصلگی، بدخلقی و کمصبری بپرهیز؛ زیرا با داشتن این خصلتها هیچ دوستی برایت پایدار نمیماند. ادامه در متن کامل
«ای فرزندم، اگر چیزی نداری که با آن به خویشاوندانت پیوند و رسیدگی کنی و به برادرانت بخشش نمایی، مبادا خوشخلقی و گشادهرویی را از دست بدهی؛ زیرا هر کس اخلاقش را نیکو کند، نیکان دوستش میدارند و بدان از او دوری میگزینند. ادامه در متن کامل
میگویم: روایات دربارهٔ موعظههای او بسیار است و ما برای رعایت اختصار، به آنچه آوردیم بسنده کردیم. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۱۹ سورهٔ لقمان، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۶، صفحهٔ ۲۱۹ تا ۲۲۶ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/31/19/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ اقْصِدْ فِي مَشْيِكَ وَ اغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ إِنَّ أَنْكَرَ الْأَصْوٰاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ » (و در راهرفتنت میانهروی پیشه کن، و صدایت را فرو کاه، که ناپسندترین صداها بیگمان بانگ خران است). «قصد» در چیزی، میانهروی و اعتدال در آن است؛ و «غَضّ» — بنا بر آنچه راغب گفته — کاستن از نگاه و صداست؛ از این رو «غضّ صوت» به معنای کاستن و پایین آوردن بلندی صدا است.
و معنای آیه چنین است: در راهرفتنت اعتدال را رعایت کن، و صدایت را پایین بیاور و کوتاه ساز؛ چراکه ناخوشایندترینِ صداها بانگ خران است، از آن رو که در بلند کردن بیش از حدِ آن افراط میکنند.
اشاره
در «مجمع البیان»، دربارهٔ سخن خدای متعال که میفرماید: « إِنَّ أَنْكَرَ الْأَصْوٰاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ » (لقمان: ۱۹: همانا ناخوشایندترین صداها بانگ درازگوشان است)، آمده است:
«روي عن أبي عبد الله(ع) قال: هي العطسه المرتفعه القبيحه- و الرجل يرفع صوته بالحديث رفعا قبيحا- إلا أن يكون داعيا أو يقرأ القرآن» (از امام صادق (ع) روایت شده است که فرمود: آن، عطسهٔ بلند و ناپسند است، و نیز مردی که هنگام گفتگو صدایش را به زشتی بلند کند؛ مگر آنکه دعا بخواند یا قرآن تلاوت کند).