وَإِذۡ أَخَذَ ٱللَّهُ مِيثَٰقَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ لَتُبَيِّنُنَّهُۥ لِلنَّاسِ وَلَا تَكۡتُمُونَهُۥ فَنَبَذُوهُ وَرَآءَ ظُهُورِهِمۡ وَٱشۡتَرَوۡاْ بِهِۦ ثَمَنٗا قَلِيلٗاۖ فَبِئۡسَ مَا يَشۡتَرُونَ
و [یاد کن] هنگامی را که خدا از اهل کتاب پیمان گرفت که حتماً آن را برای مردم آشکار سازید و پنهانش نکنید؛ اما آن [پیمان] را پشتِ سر انداختند و به بهایی اندک فروختند؛ پس چه بد است آنچه میخرند!
تفسیر آیهٔ ۱۸۷ سورهٔ آل عمران، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۴، صفحهٔ ۸۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/3/187/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان آیات
خدای متعال میفرماید: «وَ إِذْ أَخَذَ اللّٰهُ مِيثٰاقَ» (و هنگامی را که خدا پیمان گرفت...). «نَبْذ» به معنای دور انداختن است، و عبارتِ «آن را پشت سر انداخت» مانند مَثَل است و مقصود از آن رها کردن و بیاعتنایی است؛ همانگونه که سخن رایجِ «آن را پیش روی خود قرار داد» مانند مَثَل است و مقصود از آن برگرفتن و پایبندی است.