ٱلَّذِينَ قَالُوٓاْ إِنَّ ٱللَّهَ عَهِدَ إِلَيۡنَآ أَلَّا نُؤۡمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّىٰ يَأۡتِيَنَا بِقُرۡبَانٖ تَأۡكُلُهُ ٱلنَّارُۗ قُلۡ قَدۡ جَآءَكُمۡ رُسُلٞ مِّن قَبۡلِي بِٱلۡبَيِّنَٰتِ وَبِٱلَّذِي قُلۡتُمۡ فَلِمَ قَتَلۡتُمُوهُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
همان کسانی که گفتند: «خدا با ما پیمان بسته است که به هیچ پیامبری ایمان نیاوریم تا آنکه برای ما قربانیای بیاورد که آتش آن را [به نشانهٔ پذیرش] بسوزاند.» بگو: «قطعاً پیش از من نیز پیامبرانی با دلایل روشن و با همان چیزی که گفتید بهسویتان آمدند؛ پس اگر راست میگویید، چرا آنان را کشتید؟»
تفسیر آیهٔ ۱۸۳ سورهٔ آل عمران، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۴، صفحهٔ ۸۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/3/183/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان آیات
خدای متعال میفرماید: «الَّذِينَ قٰالُوا إِنَّ اللّٰهَ عَهِدَ إِلَيْنٰا» (همان کسانی که گفتند: خدا به ما سفارش کرده است...)، این آیه توصیفی برای «الَّذِينَ» در آیهٔ پیشین است. «عهد» همان فرمان است، و «قربان» چیزی از قبیلِ چهارپایان و جز آن است که برای تقرب به خدا تقدیم میشود، و خوردنِ آتش کنایه از سوزاندنِ آن است. و مقصود از این سخن که: «قَدْ جَاءَكُمْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِي» (قطعاً پیش از من پیامبرانی به سوی شما آمدند...)، پیامبرانی از بنیاسرائیل مانند زکریا و یحیی هستند که به دست خودِ آنان کشته شدند.