سورهٔ ۳ · جلد ۴ المیزان

تفسیر آیهٔ ۱۶۶ سورهٔ آل عمران

وما أصبكم يوم التقى الجمعان فبإذن الله

سورهٔ ۳ · آیهٔ ۱۶۶

وَمَآ أَصَٰبَكُمۡ يَوۡمَ ٱلۡتَقَى ٱلۡجَمۡعَانِ فَبِإِذۡنِ ٱللَّهِ وَلِيَعۡلَمَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

و آنچه در روز رویارویی آن دو گروه [در میدان احد] به شما رسید، به اذن و فرمان خدا بود، و برای آن بود که مؤمنان را معلوم دارد [و ایمانشان آشکار شود].

تفسیر این آیه در المیزان

بیان آیات

بنا بر آنچه گفتیم، استنادِ رسیدن این مصیبت به اذن خدا، به‌منزلهٔ توضیحی است برای این فرمودهٔ پروردگار:

«هُوَ مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِكُمْ» (آن از جانب خودِ شماست)؛

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان آیات

تفسیر آیه‌های ۱۶۶ و ۱۶۷ با هم

خدای متعال می‌فرماید: «وَ مٰا أَصٰابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَي الْجَمْعٰانِ» (و آنچه در روز رویارویی دو گروه به شما رسید...) تا پایان این دو آیه [آل‌عمران: ۱۶۶-۱۶۷]؛ آیهٔ نخست: مؤید این معنای گذشته است که مراد از فرمودهٔ خداوند: «قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِكُمْ» (بگو: آن از جانب خود شماست)، انتخاب فدیه از اسیران روز بدر است و شرطی که خودشان در پیشگاه خدا متعهد شدند؛ از این رو رسیدن این مصیبت به اذن خدا بوده است. اما وجه نخستِ یادشده ــ مبنی بر اینکه سبب نزدیک و بی‌واسطهٔ رسیدن مصیبت، سرپیچی خودتان بوده است ــ ظاهراً سازگاری روشنی با نسبت دادن مصیبت به اذن خدا ندارد، و این مطلب آشکار است.

و نیز زمینه‌چینی است تا این سخن به آن بپیوندد: «وَ لِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِينَ» (و تا مؤمنان را معلوم دارد)؛ و با پیوستن آن، زمینه فراهم شود تا به وضعیت منافقان، سخنانی که بر زبان راندند، پاسخ به آن، و نیز بیان حقیقت این مرگ ــ که همان شهادت در راه خداست ــ پرداخته شود.

ادامهٔ تفسیر در متن کامل ←

تفسیر آیهٔ ۱۶۶ سورهٔ آل عمران، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۴، صفحهٔ ۵۹ تا ۶۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/3/166/

گزارش خطا در ترجمهٔ این آیه

تفسیرهای دیگر

برو به تفسیر معنوی