أَفَمَنِ ٱتَّبَعَ رِضۡوَٰنَ ٱللَّهِ كَمَنۢ بَآءَ بِسَخَطٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَمَأۡوَىٰهُ جَهَنَّمُۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ
آیا کسی که از خشنودی خدا پیروی کرده، همانند کسی است که به خشم خدا گرفتار شده و جایگاهش دوزخ است؟ و چه بد بازگشتگاهی است!
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان آیات
تفسیر آیههای ۱۵۶ تا ۱۶۴ با هم
این آیات نیز دنبالهٔ آیاتی است که دربارهٔ جنگ احد نازل شده است و به موضوع دیگری میپردازد که برای آنان پیش آمد؛ یعنی اندوه و حسرتی که از کشته شدن بزرگان و سرشناسانشان به دلهایشان راه یافت. ادامه در متن کامل
خلاصه آنکه، این آیات خطا و انحرافِ نهفته در این اندوه و حسرت را بیان میکند و به موضوع دیگری میپردازد که این اندوه و حسرتخوردن در پی دارد، و آن بدگمانیِ آنان به پیامبر خدا (ص) است؛ با این پندار که ایشان آنان را به این مهلکه کشانده و در این ورطه انداخته است؛ چنانکه سخنِ آنان — به اشارهٔ این آیات — بر این معنا دلالت… ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۱۶۲ سورهٔ آل عمران، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۴، صفحهٔ ۵۴ تا ۵۷ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/3/162/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان آیات
سپس یادآور میشود که نسبت دادن خیانت به پیامبر، مقایسهای ناروا و معالفارق (قیاس میان دو امر کاملاً ناهمگون) است؛ زیرا پیامبر همواره پیرو خشنودی خداست و هرگز از رضایت پروردگارش فراتر نمیرود، در حالی که فرد خیانتکار به خشمی بزرگ از سوی خدا گرفتار شده و جایگاهش دوزخ است و چه بد سرانجامی است! و این همان مقصود از کلام الهی است که میفرماید: «أَ فَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوٰانَ اللّٰهِ كَمَنْ بٰاءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللّٰهِ...» (آیا کسی که از خشنودی خدا پیروی کرده، همانند کسی است که به خشم الهی گرفتار آمده است؟...).
و ممکن است مقصود، گوشهزدن و تعریض به مؤمنان باشد که اینگونه رفتارها موجب قرار گرفتن در معرض خشم خداست، در حالی که خداوند با این اندرزها شما را به سوی خشنودی خود فرامیخواند، و این دو هرگز یکسان نیستند.