فَأَنجَيۡنَٰهُ وَأَصۡحَٰبَ ٱلسَّفِينَةِ وَجَعَلۡنَٰهَآ ءَايَةٗ لِّلۡعَٰلَمِينَ
پس او و سرنشینان کشتی را نجات دادیم و آن را نشانهای برای جهانیان قرار دادیم.
تفسیر آیهٔ ۱۵ سورهٔ عنکبوت، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۶، صفحهٔ ۱۱۴ تا ۱۱۵ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/29/15/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « فَأَنْجَيْنٰاهُ وَ أَصْحٰابَ السَّفِينَهِ وَ جَعَلْنٰاهٰا آيَهً لِلْعٰالَمِينَ » (پس او و سرنشینان کشتی را نجات بخشیدیم و آن را نشانهای برای جهانیان قرار دادیم)؛ یعنی نجات دادیم: نوح و همراهانِ سوار بر کشتی را؛ و آنان خانوادهاش و عدهٔ اندکی از مؤمنان به او بودند و از ستمکاران نبودند.
و سخن خدای متعال: « وَ جَعَلْنٰاهٰا آيَهً لِلْعٰالَمِينَ » (و آن را نشانهای برای جهانیان قرار دادیم)؛ ظاهر این است که ضمیر به آن واقعه یا به نجات بازمیگردد، اما بازگشتِ آن به کشتی خالی از بعد (احتمالی بعید) نیست؛ و منظور از «عالَمین» گروههای پرشمار و گوناگون از نسلهای پس از آنان است.