تفسیر آیهٔ ۵۴ سورهٔ نمل

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ لُوطاً إِذْ قٰالَ لِقَوْمِهِ أَ تَأْتُونَ الْفٰاحِشَهَ وَ أَنْتُمْ تُبْصِرُونَ »؛ کلمهٔ «لوطاً» با فعلی پنهان (مقدّر) بر جایگاه فعلِ « أَرْسَلْنٰا » در داستان پیشین عطف شده و تقدیرش چنین است: «و به یقین لوط را فرستادیم». چنین گفته‌اند؛ اما این نیز ممکن است که با در تقدیر گرفتنِ «به یاد آور»، به اصل داستان عطف شده باشد. «فاحشه» کرداری است که در زشتی و وقاحت به نهایت رسیده باشد و مراد از آن در اینجا آمیزش مرد با مرد (لواط) است.

و جملهٔ « وَ أَنْتُمْ تُبْصِرُونَ » یعنی: در حالی که هنگام این عمل زشت، یکدیگر را می‌بینید و به هم نگاه می‌کنید؛ ازاین‌رو همانند کلام الهی در جایی دیگر است که می‌فرماید: «وَ تَأْتُونَ فِي نٰادِيكُمُ الْمُنْكَرَ» (عنکبوت: ۲۹: «و در محفل عمومی‌تان کار ناپسند انجام می‌دهید»). و گفته شده است: مراد از دیدن، بینایی دل است که نتیجه‌اش آگاهی از زشتی آن است؛ اما این معنا بعید است.