وَكَانَ فِي ٱلۡمَدِينَةِ تِسۡعَةُ رَهۡطٖ يُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا يُصۡلِحُونَ
و در آن شهر، نُه گروهک بودند که در آن سرزمین فساد می‌کردند و دست به اصلاح نمی‌زدند.
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۴۵ تا ۵۳ با هم
این آیات گزارشی کوتاه از داستان صالح پیامبر (ع) و قوم اوست، و همان‌طور که پیش‌تر بدان اشاره شد، در این آیات جنبهٔ هشدار و بیم‌دادن بر جنبهٔ بشارت غلبه دارد. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۴۸ سورهٔ نمل، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۳۷۲ تا ۳۷۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/27/48/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « وَ كٰانَ فِي الْمَدِينَهِ تِسْعَهُ رَهْطٍ » تا آخر آیه (و در آن شهر، نه گروهک بودند...). راغب گفته است: «رهط» گروهی کمتر از ده نفر است و گفته شده تا چهل نفر نیز می‌رسد (پایان سخن او). و گفته شده تفاوت میان «رهط» و «نَفَر» این است که رهط از سه یا هفت تا ده نفر است، و نَفَر از سه تا نُه نفر (پایان سخن).
گفته شده است: مراد از «رهط» در اینجا اشخاص و افرادند و از همین رو تمییز برای عدد نُه واقع شده است، چرا که در معنای جمع است؛ بنابراین، هم‌پیمانان، نُه مرد بوده‌اند.