تفسیر آیهٔ ۴۶ سورهٔ نمل

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « قٰالَ يٰا قَوْمِ لِمَ تَسْتَعْجِلُونَ بِالسَّيِّئَهِ قَبْلَ الْحَسَنَهِ » إلخ (گفت: ای قوم من، چرا پیش از نیکی برای بدی شتاب می‌ورزید؟...). شتاب خواستن برای بدی پیش از نیکی، پیش‌دستی در درخواست عذاب است پیش از رحمتی که ایمان و آمرزش‌خواهی مایهٔ آن می‌شود.

و از اینجا روشن می‌شود که صالح(ع) تنها پس از آنکه شتر را پی کردند و به او گفتند، آنان را با این سخن توبیخ کرد:

«يٰا صٰالِحُ ائْتِنٰا بِمٰا تَعِدُنٰا إِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِينَ» (ای صالح، اگر از فرستادگانی، آنچه را به ما وعده می‌دهی بیاور)؛ پس سخنِ او: « لَوْ لاٰ تَسْتَغْفِرُونَ اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ » (چرا از خدا آمرزش نمی‌خواهید تا شاید مشمول رحمت شوید؟) تشویقی به ایمان و توبه است تا شاید خداوند بر آنان رحم آورد و آن عذابِ حتمی را که بی‌هیچ دروغی بدان‌ها وعده داده است، از ایشان بردارد.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۴۵ تا ۵۳ با هم

این آیات گزارشی کوتاه از داستان صالح پیامبر (ع) و قوم اوست، و همان‌طور که پیش‌تر بدان اشاره شد، در این آیات جنبهٔ هشدار و بیم‌دادن بر جنبهٔ بشارت غلبه دارد. ادامه در متن کامل