تفسیر آیهٔ ۴۱ سورهٔ نمل

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: «قٰالَ نَكِّرُوا لَهٰا عَرْشَهٰا نَنْظُرْ أَ تَهْتَدِي أَمْ تَكُونُ مِنَ الَّذِينَ لٰا يَهْتَدُونَ» (سلیمان گفت: تختش را برای او ناشناس گردانید تا ببینیم آیا پی می‌برد یا از کسانی خواهد بود که راه نمی‌یابند). در کتاب مفردات آمده است: «تنکیر» یک چیز در معنا به این است که آن را چنان بسازند که بازشناخته نشود؛ خدای متعال می‌فرماید: « قٰالَ نَكِّرُوا لَهٰا عَرْشَهٰا » (گفت: تختش را برای او ناشناس گردانید) و «تعریفِ» آن نیز این است که آن را به‌گونه‌ای درآورند که شناخته شود. پایان نقل.

سیاق آیات نشان می‌دهد که سلیمان (ع) این سخن را زمانی گفت که ملکهٔ سبا و بزرگان قومش قصد دیدار او را کردند و بر او وارد می‌شدند؛ و او از این کار فقط می‌خواست خرد ملکه را بیازماید، همان‌گونه که با اصلِ آوردن تخت نیز در پی نشان دادن نشانه‌ای درخشان از نبوت خویش برای او بود؛ از همین رو فرمان داد تخت را ناشناس سازند و به دنبال آن فرمود: « نَنْظُرْ أَ تَهْتَدِي » (تا بنگریم آیا پی می‌برد...)، و معنای آیه روشن است.