قَالُواْ نَحۡنُ أُوْلُواْ قُوَّةٖ وَأُوْلُواْ بَأۡسٖ شَدِيدٖ وَٱلۡأَمۡرُ إِلَيۡكِ فَٱنظُرِي مَاذَا تَأۡمُرِينَ
گفتند: «ما نیرومند و اهل پیکاری سختیم، ولی تصمیم نهایی با توست؛ پس بنگر چه دستور میدهی.»
تفسیر آیهٔ ۳۳ سورهٔ نمل، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۳۶۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/27/33/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « قٰالُوا نَحْنُ أُولُوا قُوَّهٍ وَ أُولُوا بَأْسٍ شَدِيدٍ وَ الْأَمْرُ إِلَيْكِ فَانْظُرِي مٰا ذٰا تَأْمُرِينَ » (گفتند: ما دارای نیرو و دلاوریِ سختی هستیم، و اختیار با توست؛ پس بنگر چه فرمان میدهی)؛ «قوّت» چیزی است که انسان برای رسیدن به مقصود با آن توان مییابد، و در اینجا مقصود همان لشکریانی هستند که با کمک آنان بر دفع دشمن و جنگ با او توان حاصل میشود. و «بأس» سرسختی و شدّت در کارزار است و مراد از آن، دلاوری و شجاعت است.
این آیه دربردارندهٔ پاسخ درباریان به ملکه است؛ نخست سخنی به گوش او میرسانند که خاطرش با آن آسوده گردد و اضطرابش آرام گیرد، سپس تصمیمگیری را به خود او وامیگذارند؛ گویی میگویند: دلآسوده باش و اندوه به خود راه مده، چرا که ما چنان نیرو و دلاوری داریم که از هیچ دشمنی بیم به خود راه نمیدهیم، هرچند آن دشمن سلیمان باشد؛ آنگاه اختیار با توست، هر چه میخواهی فرمان بده که ما فرمانبردار توییم.