فَلَمَّا جَآءَتۡهُمۡ ءَايَٰتُنَا مُبۡصِرَةٗ قَالُواْ هَٰذَا سِحۡرٞ مُّبِينٞ
پس هنگامی که نشانه‌های روشنگر ما به‌سویشان آمد، گفتند: «این جادویی آشکار است!»
تفسیر آیهٔ ۱۳ سورهٔ نمل، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۳۴۶ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/27/13/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « فَلَمّٰا جٰاءَتْهُمْ آيٰاتُنٰا مُبْصِرَهً قٰالُوا هٰذٰا سِحْرٌ مُبِينٌ » (پس چون نشانه‌های روشنگر ما به‌سویشان آمد، گفتند: این جادویی آشکار است). واژهٔ «المبصره» به معنای روشن و آشکار است؛ و در گفتارشان که: « هٰذٰا سِحْرٌ مُبِينٌ » (این جادویی آشکار است)، تحقیر و اهانت به آن نشانه‌ها نهفته است؛ زیرا از دلالت بر ویژگی‌های آیات و حتی تعدادشان چشم‌پوشی کردند و برای آن‌ها هیچ اهمیتی قائل نشدند مگر در حدِ اینکه پدیده‌ای ناچیز و مبهم است.