تفسیر آیهٔ ۵۱ سورهٔ شعراء

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « إِنّٰا نَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لَنٰا رَبُّنٰا خَطٰايٰانٰا أَنْ كُنّٰا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ » (ما امید داریم که پروردگارمان خطاهایمان را به این سبب که نخستین مؤمنان بوده‌ایم ببخشاید)؛ دلیلی است بر آنچه از سخن پیشین آنان فهمیده می‌شد که از مرگ و کشته شدن هراسی ندارند، بلکه مشتاق دیدار پروردگارشان هستند. می‌گویند: ما از عذاب تو هیچ نمی‌ترسیم، زیرا با آن به‌سوی پروردگارمان بازمی‌گردیم، و از این بازگشت نیز ترسی نداریم، چرا که امید داریم پروردگارمان خطاهای ما را بیامرزد، از آن رو که ما نخستین ایمان‌آورندگان به موسی و هارون، دو فرستادهٔ پروردگارمان، بودیم.

و گشودنِ در در هر کار خیری، اثری از خیر و نیکی دارد که عقل سلیم در آن تردید نمی‌کند؛ پس اگر خدای پاک و منزه مؤمنی را به‌خاطر ایمانش با آمرزش و رحمت خود گرامی بدارد، محال است آمرزش و رحمت او نخستین گشایندگان این در و پیشگامانِ ورود به این جایگاه را نادیده بگیرد.